De Klooi Galerie.
Een ode aan de laagste lat, imperfectie en nonsens.
In 2023 maakte ik in drie maanden meer dan 150 ‘kloois’. Plaatjes met woorden en zinnen, die in de verbeelding schieten. Ze ontstonden vanuit gedachten die de hele dag door mijn hoofd dartelen: mijn brein monologen.
Een greep uit de kloois. Voor meer plaatjes, kijk hier.
Ik maakte de Klooi Galerie als tegenhanger van continu ‘aan’ staan, het móeten groeien, excelleren, uitblinken, presteren.
Alles steeds sneller, beter en geweldiger.
Op topsnelheid leven met overvolle agenda’s, met het idee dat succes vooral komt door constant ‘hustlen’, druk bezig zijn en achter je doelen aanjagen. Geobsedeerd door productiviteit en tikken en klikken.
Efficiënt en effectief! Groots en meeslepend!
Tot grote hoogten komen en een glimmende, doelgerichte jacht naar perfecte resultaten!
De lat ligt hoog. Anderen fluisteren dit in ons oor, of het is de kleine dictator in ons hoofd die ons vertelt dat we nooit goed genoeg zijn of dat het altijd beter kan.
Het moet er wel toe doen! Nutteloosheid is verboden!
En áls je iets doet, moet het wel perfect zijn.
Natuurlijk.
De kunst van doelloos creëren
Allemaal leuk en aardig (o, nee, niet), maar de hele dag verkeren in deze toestand maakt ons niet per se gelukkig, laat staan dat het ons tot mooiere, leukere en gezondere mensen maakt.
Wat dan wel? Nou klooien, bijvoorbeeld.
Zonder knellende verwachtingen en zonder dwingende gedachten over beter of mooier of geweldiger of zinniger. Een oase waar de vrijheid van het scheppen regeert en waar grenzeloze nieuwsgierigheid en onbevangenheid samenkomen. Ongeremd gáán. Klooien om het klooien, zonder doel, diepere betekenis of zingeving.
Even alles laten voor wat het is, uit je hoofd komen, weg van de malende gedachten en de eeuwige plaat die blijft hangen.
Jezelf en het leven even niet al te serieus nemen. Ontsnappen aan de kwellende druk om te slagen en het streven naar rimpelloze perfectie. Weg van de verlammende lat, die maakt dat we stoppen, of niet eens durven te beginnen. Even ademhalen in luchtigheid. Nutteloos ontdekken en je onderdompelen in de eenvoudige, gelukzalige kunst van het klooien.
Hoe herken je een klooi?
Een klooi = de creatie die voortkomt uit geklooi.
Een klooi kan gaan over (van) alles en niets. Met doelloos creëren maak je wat je wil. Je hoeft geen eigen ‘stijl’ te hebben en het hoeft niet logisch te zijn. Het kan kanten opvliegen. Het gaat moeiteloos. Zonder enige correctie of verbetering, want het hoeft niet beter, mooier of zinniger. Een klooi kan je laten grinniken, verwonderen, of doet helemaal niets. De lat ligt lager dan laag. Zolang je zelf maar plezier hebt bij het maken. Dat is het enige dat telt: plezier, ook al is het maar voor even, ook al is het maar een beetje.
Klooien draait het om creëren zónder verwachtingen of doelen. Zorgeloos en argeloos verdwalen.
Soms glipt er iets tussendoor wat er op een of andere manier toch toe doet. Áls er per ongeluk toch iets bereikt wordt met geklooi, dan is dat pure bijvangst.
In de galerie
Als je zin hebt, slinger je je creaties de wereld in. Hop, in je eigen klooi galerie. Zonder enige schroom jouw halffabricaten en allerhande niet uitgedachte gedachten over de schutting gooien, met de term ‘quick & dirty’ als je favoriete mantra. De angst voor oordelen van anderen kun je loslaten, want als je je creaties zichtbaar maakt onder de noemer ‘Klooi Galerie’, dan heb je sowieso de ultieme disclaimer te pakken.