Dit werk bestaat uit vier lagen, elk met een eigen betekenis.
Ik ben terughoudend(er) in het vertellen van mijn achterliggende gedachten en symboliek, zodat jij er jouw eigen betekenis aan kunt geven, maar ik geef je graag een beetje achtergrondinformatie over de lagen.
Een van de lagen is opgebouwd uit vele Kleenex-doekjes. (Hier kun je je eigen betekenis aan geven, maar bedenk dat er ook tranen van verdriet en plezier bestaan;)
Er is een laag van ruimte, lucht, adem, openheid.
In het midden ligt een vizier van handgeschept papier, gescheurd en onregelmatig. Je ziet niet alleen dat wat beschadigd is, maar vooral ook dat wat standhoudt. En hoe het imperfecte juist interessant en perfect is.
Afhankelijk van hoe het licht erop valt, verschijnt er in het midden een subtiele gloed in vier kleuren. Een lichte schittering die verschijnt wanneer de omstandigheden veranderen. Wat ik mooi vind: we hebben allemaal het vermogen bestaan om licht te vangen en het in nieuwe kleuren terug te geven.
Er is meer aanwezig is dan op het eerste gezicht zichtbaar is. Achter elke laag kan zachtheid schuilgaan, stilte, iets onverwacht moois. Wat misschien verborgen lijkt, kan juist de bron van schoonheid blijken.